Tek kelime yazmadan, yılda 35.000 blog ziyaretçisi almak

Geçtiğimiz yıl bu blogu 35.386 kişi ziyaret etmiş, 2015 yılınındaki ziyaretçi sayısının neredeyse beş katı. Ben ise 2016 yılında tek bir kelime dahi yazmamıştım. Peki neden ziyaretçi sayısı çarpıcı biçimde arttı?

Sorunun cevabı, 2009 yılı sonbaharında aldığım Ekonomiye Giriş dersinde öğrendiğim arz talep eğrisinde. Sen ne kadar kalite ürünler üretsen de, bulunduğun pazarda buna talep yoksa batarsın.

Yazarlık da öyleymiş. Ne kadar kusursuz yazdığından ziyade, insanlar neyi okumak istiyor, neyi merak ediyor daha önemliymiş. “Tek kelime yazmadan, yılda 35.000 blog ziyaretçisi almak” yazısını okumaya devam et

Avrupa Birliği Genişlemesi Doğrultusunda Yasama Usullerindeki Değişimler

Avrupa Birliği üye ülke vatandaşlarının Mayıs 2014’te seçimlerde oy kullanarak oluşturduğu Avrupa Parlamentosu, Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu altında Eylül 1952’de ilk kez toplanan ‘Ortak Meclis’ten oldukça farklıdır. 1952’de 78 parlamenter varken, bugün 28 üye ülkeden 400 milyon kişiyi temsil eden 750 parlamenter bulunmaktadır. Aynı zamanda, Birliğin genişlemesi doğrultusunda yasama süreci de değişmiş, Avrupa Parlamentosu’nun yetki alanı pek çok konuda genişlemiştir.

Avrupa Birliği’nde yasama süreci, bugün, Avrupa Komisyonu, Avrupa Konseyi ve Avrupa Parlamentosu tarafından birlikte gerçekleştirilmektedir. Avrupa Komisyonu tarafından hazırlanan yasa taslağı aynı anda Parlamento’ya ve Konsey’e sunuluyor, iki tarafın da üzerinde uzlaştığı metin; Parlamento’da ve Konsey’de oylanarak yasalaşıyor. Çıkarılan yasa Avrupa Komisyonu tarafından yürütülüyor ve denetleniyor. Bu süreçten dolayı, Parlamento ve Konsey Avrupa Birliği’nin yasama organları olarak nitelendirilirken, Komisyon yürütme organı olarak tanımlanıyor.

Hazırladım çalışmada, Avrupa Birliği’nin karar alma sürecinin yıllar içerisinde nasıl değiştiğini inceleyebilirsiniz.

Tam metin: Avrupa Birliği Genişlemesi Doğrultusunda Yasama Usullerindeki Değişimler

Türk annesi ileri görüşlülüğü

Bundan 2 ay önceydi. Henüz Rusya’nın savaş uçağını düşürmemiştik. Aksine, devletler arası ilişkiler iyi seviyedeydi.

Evde, mutfak ocağının değişmesi söz konusu olmuş. Annem de beyaz eşya mağazasına gidip bir tane beğenmiş.

Ertesi gün babamla birlikte gidip, alıp geldiler. Ocağın 3 gözü doğalgazlı, 1 gözü elektrikli. Fakat babam, ocağın böyle farklı bir özelliğinin olmasına sitemli.

Evde konuşuyoruz. Anneme sorduk. Neden böyle bir tercih yaptın? O da “belli mi olur! Rusya doğalgazı keserse, elektrikle çalıştırırız…”

Bu konuşmamızdan yaklaşık 1 ay sonra, hava sahası ihlali yapan Rus uçağı düşürüldü. Tartışmalar malum.

Neyse ki, annemin düşündüğü seviyede Rusya’ya bağımlılığımız yok.

Ama, anne ileri görüşlülüğü bu olsa gerek.

“Türk annesi ileri görüşlülüğü” yazısını okumaya devam et

Birleşmiş Milletler’de staj yapmak için çadırda kalır mıydınız?

Bugün bizler, etrafı müttefik ülkelerle çevrili, denizle bağlantısı olmayan ve en yakın küresel soruna yüzlerce kilometre uzakta olan bir ülkede yaşamıyoruz, bilakis küresel sorunların ortasındayız. Diğer yandan baktığımızda, küresel sorunların konuşulduğu Birleşmiş Milletler, Dünya Bankası, Uluslararası Para Fonu (IMF)  gibi uluslararası örgütlerdeki etkinliğimiz çok sınırlı.

Bunun sorumluluğunu tek başına devlete atmak yerine, bireysel olarak ne yaptık veya ne yapabiliriz bunları konuşmalıyız. Bence farkına varmamız gereken en önemli durum da; iyi bir üniversitede okumaya çalışmak yerine, bir üniversitede iyi bir şekilde okumaya çalışmalıyız. Daha çok çalışsaydım istediğim şu üniversiteyi gidebilirdim diye hayıflanmak yerine, gittiğimiz üniversitede yaptığımız işlerle fark yaratmaya çalışmalıyız.

Cenevre’deki Birleşmiş Milletler ofisinde altı aylık staj programına hak kazanan 22 yaşındaki Yeni Zelandalı gencin çadırda kalmak zorunda kaldığını duymuş muydunuz? Peki neden?

Bu sorunun cevabını, yanınızdaki cep telefonunuzu elinize alıp Google’a yazarak bir dakika içinde öğrenebilirsiniz. Benim üzerinde durmak istediğim konu “neden?” Yani 22 yaşındaki bir genç, neden binlerce kilometre mesafe kat gelip çadırda yatmayı göze alarak staj yapmak için başka bir ülkeye gider?

“Birleşmiş Milletler’de staj yapmak için çadırda kalır mıydınız?” yazısını okumaya devam et

Su 100 santigrat derecede kaynamıyorsa!

Çok okuyan değil, çok gezen bilir derler ya, buna gayet iyi bir örnek olacak.

Bu Ramazan ayında; Rize, Hemşin’de Badara Yaylasına misafir olmuştuk. Kalabalıktık da. Yaylada bulunan 20 haneden birindeydik. İftar vakti için yemek hazırlıklarına başladık. Gençler salatayı yaptık. Erkekler mısır unu muhlamasını, ana yemekleri de hanımefendiler…

Salatayı yapıp masaya koymuştuk ama kuzinenin üzerinde pişen yemeklerle ilgili bir soru işareti vardı. Yayla sakini olmayanlar, “o çoktan olmuştur alalım kuzineden” deyip atıldılar fakat tencerenin kapağını açıp bakınca yemeğin pişmediği belli oluyordu. Sonra, o dikkat çekici sözü duydum, ki hala unutamamışım bugün burada yazıyorum, yayladayız, burada yemekler daha geç pişer“. Hemen sonrasında da nedeni söylendi. Yüksek rakım! Dolayısıyla atmosfer basıncının düşmesi.

Şimdiye kadar nasıl öğrenmiştik, “su 100 santigrat derece sıcaklıkta kaynar.” İlkokul 4. sınıf fen bilgisi dersi… Belki de 3. sınıftı. Sonra öğretildi, “su deniz seviyesinde 100 santigrat derece sıcaklıkta kaynar.” Daha sonra saf su deniz seviyesinde 100 santigrat derece sıcaklıkta kaynar.” Bu bilgilerde bir sıkıntı yok, çok iyi öğrenmiştik. Yani ezberimiz kuvvetliydi, çok iyi ezberlemiştik. “Su 100 santigrat derecede kaynamıyorsa!” yazısını okumaya devam et

Kimin diktatör olduğuna kim karar veriyor? Google mı?

Bu yazıyı okuduğunuzda elinizde bir cevap olmayacak. Farklı bir bakış açısı kazanabilirsiniz.

Ne zaman babaannemin yanında bilgisayar kullansam hep şunu tekrarlar; babaanneme de zamanında neneleri söylemiş; “gün gelecek dünyayı bir teneke kutuya sığdıracaklar“. Ben de o günden sonra ne zaman Google Haritaları kullansam bu söz geliyor aklıma. Düşünüyorum da 1950’lerde yaşıyor olsaydım aklıma ne gelirdi acaba?

Neyse ki 2000’lerde yaşıyoruz! Aklımızı çok kurcalamamız gerekmiyor. Herhangi bir söz duyduğumuzda aklımızda hemen bir şeyler canlanıyor. Benim aklıma artık Google Haritaların gelmesi gibi.

Şimdi küçük bir test yapalım. Bir soru soracağım. Cevabı sizde kalabilir.

Özgürlükler ülkesi denilince aklınıza neresi geliyor?

Tamam, akınıza geleni söylemeyin. Peki şimdi düşünün. Bu ülkede polis tarafından öldürülen “Kimin diktatör olduğuna kim karar veriyor? Google mı?” yazısını okumaya devam et

Marmaray’daki şüphelinin çantasından çıkanlar

Aşağıda anlatılanlar yaşanmış bir olayın hikayeleştirilmesidir.

Bugün, Marmaray’ın Yenikapı İstasyonu’ndan trene binip Üsküdar’a geçiyordum. Saat 15:10’da istasyonun zemin katına indim ve treninin duracağı yere doğru ilerlemeye başladım. Oraya varmadan, önümdeki kişinin istasyondaki çöp kutusunu karıştırdığını gördüm. Onu fark ettiğim anda işini bitirmiş ve yürümeye başlamıştı. Giyim kuşamına baktığımda, siyah bir spor ayakkabısı, üzerinde siyah pantolon, siyah kapüşonlu hırka ve siyah sırt çantası vardı; uzun saçlıydı, gözlük kullanıyordu ve elinde beyaz bir poşet vardı. Şüpheli birine benzemiyordu ama çöp kutusuyla bu kadar haşır neşir olması, hem de metroda, neden?

Bir kaç saniye sonra, çöp kutusunun yanındaydım. Baktığımda, kağıt öğütme makinesinden geçmiş bir yığın gazete kağıdı, üzerinde bir karton kutu ve içerisi de aynı şekilde öğütülmüş kağıtlarla doluydu. İçerisinde bomba olabilir miydi? Bomba değilse o zaman bu kişi bu kağıt yığınını neden metro istasyonundaki çöp kutusuna koydu? Ne yapmalıydım? Polis? 155? Telefon çekmiyor? İstasyonun güvenlik görevlisi? Gereksiz yere telaş mı olurdu? Yoksa bir kahraman mı olurdum? Aklımdan geçen tüm bu sorulardan sonra, o kişiyi takip etmeye karar verdim. Şüpheli hareketleri varsa güvenliğe haber verebilirdim.

Gözden kaybolmadan hızlıca yaklaştım. Tren gelmişti. Trene bindi. Binerken de saatine baktı. Ben de hemen arkasından bindim. Oturacak boş yer yoktu, ayakta beklemek için vagonlar arasındaki bağlantının olduğu boşluğa ilerledi, ben de hemen üç adım arkasındaydım.

“Marmaray’daki şüphelinin çantasından çıkanlar” yazısını okumaya devam et